Gisteren lag er een hele gave Postcrossing kaart in de brievenbus.
Het is deze kaart uit wit Rusland (Belarus) die … dagen onderweg is geweest en daarin… kilometer heeft afgelegd.
De afzendster schrijft het volgende:
“ Op deze kaart staat een wezen uit de Wit-Russische folklore. Dit is de vertaling: Een mythisch wezen van velden, groentetuinen en water. Ze jaagt kinderen die haar domein betreden om zich te goed te doen aan de groenten angst aan of ontvoert ze zelfs. Ze loert op iedereen die in de put wil kijken en slaat dreigend op het water als waarschuwing van naderend onheil. Happy Postcrossing!”
Ik heb nog even het een en ander opgezocht op Google:
Zhaleznaja Baba (oftewel de ijzeren vrouw) werd door ouders gebruikt als boeman. Ze wordt vaak omschreven als een angstaanjagende, oude vrouw, soms met het uiterlijk van een mensachtige pad. Haar meest kenmerkende eigenschappen zijn haar enorme ijzeren borsten en een ijzeren haak of sikkel.
Het verhaal gaat dat zij met haar ijzeren haak ongehoorzame kinderen grijpt die stiekem alleen in de velden of tuinen ronddwalen (bijvoorbeeld om erwten of gewassen te stelen). Zodra ze de kinderen heeft gevangen, wreekt ze zich door hen te verstikken of te pletten met haar zware, ijzeren borsten (😂).
Ze diende een praktisch doel: ze hield kinderen weg uit de landbouwvelden, zodat de gewassen niet werden vertrapt én ze zorgde ervoor dat jonge kinderen uit angst dicht bij huis bleven en niet verdwaalden in de uitgestrekte Wit-Russische velden.
Op de achterkant van de kaart zit, zoals het bij Maxikaarten eigenlijk altijd het geval is, dezelfde postzegel als op de voorkant, maar dan met een andere poststempel:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten